Osmanlı’da eğitimin ilk kademesi olarak kabul edilen Sıbyan mekteplerine başlama yaşı 5-6 olarak kabul edilmiştir. Bu mekteplerde okuma yazma ve dört işlem öğretilmekteydi. Okul çağına gelen çocuklar, okulların açıldığı ilk gün, geçit törenine benzeyen ‘Âmin Alayı’ adı verilen bir yürüyüşle okula getirilirmiş. Bu yürüyüşe, öğretmenleri, aileleri, mahalleli ve okula yeni başlayan ya da daha önce başlamış büyük çocuklar yani tüm ahali katılırmış. 

En güzel kıyafetlerini giyinen, bu günü heyecanla bekleyen çocuklar, el üstünde, o güne özel süslü binekleriyle, neşe içinde ilahiler eşliğinde okula gidermiş. Böylelikle bir taraftan eğlendirilen çocuklara, diğer bir taraftan da okuma-yazmanın, ilim öğrenmenin ne kadar önemli olduğu sezdirilirmiş. Okula yeni başlayan talebeler, ilk günü okulda kalmaz ilk derste besmele ile elif harfini öğrenip yine aynı eğlenti ile evlerine dönerlermiş. Eğitimin devlet destekli ve zorunlu olmadığı, vakıf veya zenginlerce desteklendiği göz önüne alınırsa, Osmanlı halkının eğitime ve ilme verdiği önem ‘Âmin Alay’ından da açıkça anlaşılabilir.