Muharrem ayı kameri aylardan hem senenin ilk ayı hem de, harâm ayların da başlangıcıdır. Aynı zamanda da Aşura ayıdır. Bu ayda 9’uncu ve onuncu (Tasu’a/Aşura) günler veya On onbirinci günler de sünnet olan oruç tutulurdu. Bu ay, özellikle onuncu günü aynı zamanda, Hz. Peygamber’in (S.A.V) sevgili torunu, Ehl-i Beyt-i Resul’ün (S.A.V) serdarı Hz. İmam-ı Hüseyin Efendimiz (r.a) ve 72 aile efradının Yezid Bin Muâviye ve Ubeydullah İbn Ziyâd’ın Emevî çete ve haydutlarınca, Kerbelâ çölünde önce susuz bırakılmalarının, sonra da hunharca şehîd edilişlerinin sene-i devriyesidir.
Bu ümmet, maalesef zamanında, Hz. Peygamber’in (S.A.V) sevgili dâmâdı, Hulefâ-yı Râşidîn’den Hz. Osman-ı Zi’n-Nureyn’in (r.a) âsiler tartafından şehid edilmesini önlemeyip, fırsat verip, onun siyanet ve hürmetini tutmadı. Aynı şekilde, Hulefâ-yı Râşidîn’den Hz. İmam-ı Ali Ali (r.a) Efendimiz’i Hâricî haşerelerine âdeta teslim edip, şehîd edilmesine mani olmadılar. Yine, Hz. Resul-i Ekrem (S.A.V) ‘in, Ciğerpâreleri mübârek torunu, Ehl-i Beyt’in serdarı Hz. Hüseyin Efendimiz (r.a)’i ve aile efradını da Yezid ve Ubeydullah İbn Ziyâd’ın Emevî çete ve haydutlarına karşı da siyanet etmediler, korumadılar, Hz. Peygamber’in (S.A.V) hürmetini tutmadılar. Bir takım menfaat düşkünü, haris, makam peşinde koşan, bazı kimseler buna hizmet etti. Saad Bin Ebî Vakkâs (r.a) gibi çok büyük bir sahabînin oğlu olmasına rağmen, Ömer bin Saad sırf dünyevi makâm ve menfaat için Yezîd’in yanında yer alarak Hz. Hüseyin (r.a) ve aile efrâdı gibi Ehl-i Beyt’in güzîde fertlerinin acı bir şekilde şehadetine sebep oldu. Hele, Ömer Bin Saad’ın, Hz. Hüseyin’e hitaben yazdığı Yezid’e medhiye ve müdahane ile dolu mektubu okunduğunda bu vahîm durum daha da iyi anlaşılır. (bu mektup ve cevâbı için bakınız. Feridun Ahmed Bey, Münşeâtu’s-Salâtîn, Cilt.1. Shf. 47, Takvîmhâne-i Âmire, İstanbul, 1264)
İmam Ebu Hamid Muhammed El-Gazzâlî, ” Ed-Durretu’l-Fâhire Fi Keşfi Ulûmi’l-Âhire” adlı eserinde şöyle bir rivâyet nakleder:
“Bazı Salihler rüyâda Hz. Resul-i Ekrem (S.A.V)’i müşahede ederler ve suâl ederler:” Yâ Resulallah anam babam yoluna fedâ olsun ümmetin fitnelerini görmüyor musunuz? Hz. Peygamber de (S.A.V) : ” Allah fitnelerini ziyade etsin. Hz. Hüseyin’i şehîd ettiler. Bunda benim hürmetimi muhafaza etmediler” buyurur.”
Memlüklüler ve Osmanlılar zamanında Ehl-i Beyt-i Resul (S.A.V)’ün , Seyyid ve Şerîf ailelerinin hak ve hukukunu muhafaza ve hürmetini tutmak, vefâ göstermek üzere merkezde Nakîbu’l-Eşrâflar ,Nakîbu’l-Eşraflık müessesesi, taşrada ise Nakibu’l-Eşrâf kaymakâmlıkları vardı. 1924′te lağvedilen bu müessese yeniden mutlaka ihdas edilmelidir. Bu müessesenin yeniden ihya ve ihdası bu ülkenin , bu coğrafyanın toplumsal barışı için, Alevî-Sünnî barışı için elzem ve hayatidir. İslamiyet saltanatı öngörmez, hilâfet esasta babadan oğula geçmez, ancak Ehl-i Beyt-i Resul’ün (S.A.V) siyânet ve hürmeti de temel esastır.

Bu mübarek Muharrem ayında Hz. İmam Hüseyin Efendimiz (r.a) başta olma üzere Şühedâ-yı Deşt-i Kerbelâ’yı bir kez daha Rahmet ve minnetle yâd ediyoruz.